باز محرم آمد و اشك هايش براي حسين

باز محرم آمد و ناله هايش براي زينب

باز محرم آمد و دلتنگي هايش براي رقيه

باز محرم آمد و دل شكستگي هايش براي عباس

دهه اول محرم كه مي شود بغض عجيبي روي سينه ام سنگيني

مي كند و اشك ها در چشمم دو دو مي زند و منتظر

تلنگري است كه جاري شود ... كاش به جاي اين همه دل

نازكي كمي هم از صبر زينب مي آموختم كه در سخت ترين

شرايط محكم بايستم تا دشمن بلرزد ... كاش به جاي اين

همه بي تابي كمي از استقامت حسين مي آموختم و كمي از

وفاداري ابوالفضل .... و كاش ذره اي از جوانمردي حسين

در وجود ما بود ... كاش .....

غروب ...

نسیم مهر

خدایا!بعید میدانم از یادم برده باشی, ببین و دریاب مرا و آنگونه که می دانی با من معامله کن, نه آنگونه که من میخوهم, خدایا مرا بینشی ده که مصلحت امر تو را بر هر مصلحتی مرجع دانم و هرگز مصلحت خویش را محور تصمیم گیریهایم ندهم.

رمضان ماه مهمانی

اسمش را گذاشته اند مهمانی, چیز زیادی از علت این نامگذاری نمی دانم.اما میدانم مهمانی رفتن چه مفهومی دارد, هر چند که باید باور کنیم سر و شکل ماه رمضانمان ربط زیادی به مهمانی ندارد. از هفته ای مانده به شروعش همه منتظرند از راه برسد و چند روز اولش بگذرد تا عادت کنند. بارها شنیده ایم:"سه روز اولش سخته, بعدش عادت میکنیم" اما من فکر میکنم اسمش رو گذاشته اند مهمانی تا عادت نکنیم, یعنی سالس یازده ماه در خانه خودمان, هر روز شبیه روزهای قبل و بعد, خواب به موقه و خوراک سر وقت , و یک ماه خانه دیگری, با شیوه زندگی متفاوت.

مهمانی رفتن را بلدم, اما آنچه برای رفتن به یک مهمانی یاد گرفته ام ربط زیادی به مهمانی یک ماه رمضانمان ندارد. نمیدانم چرا چراغانی هایی که به مناسبت اعیاد از یک ماه پیش شهر را نورانی کرده اند هرچه به مهمانی نزدیک میشویم کم و کمتر می شوند. سر در بعضی از خانه ها که از همان روز اول ماه رمضان پرچم سیاهی بالا میرود که یعنی شبهای 19و21 اینجا مراسمی بر پاست و شاید غذای نذری میدهند . در همه کشورهای اسلامی و به خصوص در کشورهای عربی رمضان شاد ترین ماههاست. خیابانهای اصلی آنجا چراغانی است , حتی خوانندگان معروف عرب  هم مهمترین فصل کارشان ماه رمضان است. در سایتهایشان درست مثل قبل از نوروز ما, با انبوهی از کارتهای تبریک مواجه میشویم که مسلمانان برای تبریک حلول ماه رمضان برای هم میفرستند. این اتفاق میتواند در ایران ما هم صورت گیرد.

اگر سری به تالارها بزنیم, حتی مجالس عروسی معمولا در ماه رمضان انجام نمیشود, به نوعی رمضان مترادف با ماه محرم و صفر تلقی میشود. راستش یا باور نکرده ایم مهمانی است یا چیزی در مورد مهمانی نمیدانیم.در حقیقت رمضان برای جهان اسلام عید یک ماهه همگانی است حتی برای انانکه خیلی پای بندی های عملی دینی ندارند.

ما میتوانیم باورهای خود را با ارائه دینی شاد و زیبا که با اصولی روحانی همراه است به همه معرفی کنیم.یکی از وظایفی که به عنوان یک انسان در قبال افراد جامعه خود داریم القاء روحیه شاد به افرادی است که اطراف ما هستند .شاد بودن هنر است و شاد کردن هنری والاتر.این ماه فرصت خوبی است برای تمرین اینکه شاد باشیم و دیگران را نیز با وجود سختیها و مشکلات اطراف شاد کنیم.

شاد بودن به این معنا نیست که همه چیز کامل است شاد بودن تنها به این معنی است که من از امروز تصمیم گرفته ام آن سوی کاستیها را نبینم.

خدایا یادم باشد که یک مهمانی از آدمهای شاد آدمهای شاد از قلبهای مسرور و قلب مسرور شاید از یک لحظه شاد لبخند و احساس مسئولیت به دیگران تشکیل گردد.پس  شاید همین لحظه....

چقدر دوست داشتم يک نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر غمگين است ؟ چرا لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟ اما افسوس ... هيچ کس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره . اري با تو هستم .. با تويي که از کنارم گذشتي... و حتي يک بار هم نپرسيدي چر ا چشم هايت هميشه باراني است!!!!! 

اگر گاهی ندانسته به احساس تو خندیدم یا از روی خود خواهی فقط خود را پسندیدم گناهم را ببخش اگر از دست من در خلوت خود گریه میکردی اگر بد کردمو هرگز به روی خود نیاوردی گناهم را ببخش اگر تو مهربان بودی و من نامهربان بودم برای دیگران سبزو برای تو خزان بودم اگر تو با تحمل بسته از خود خواهی ام کردی اگر من بی سبب گه گاه در خشم بی امان بودم گناهم را ببخش اگر زخمی چشیدی گه گاهی از زبان من اگر رنجیده خاطر گشته از لحن بیان من عدالت را اگر کشتم به حکم حس خود خواهی پشیمانی که هستی سالها هم آشیانه من گناهم را ببخش گناهم را ببخش گناهم را ببخش   

وقتی دل غریبو تنهاس بی کسو دربه دره , دوره تو پر میزنه از همه جا بی خبره , اشکام از آب زلال چشمهات تازه تره نازنینم نازنینم این چه وقت سفر ؟نازنینم این چه وقت سفر؟ , وقتی میگی همین روزا میخوام برم به یه شفر اسم سفر که می یاری دق میکنم از این خبر یه جور برو نبینمت میمیره دل می افته خونم گردنت , کی اونجا پیش وازت می یاد الهی پیش مرگت بشم کی اونجا قربونت میشه الهی قربونت بشم به حرمت عاشقیا لحظه دلواپسیه به برکت ساقیه عشق این شور و دلبستگیا بزار بازم فدات بشم الهی من فدات بشم ,..... وای از سفر وای از سفر , نازنینم نازنینم این چه وقت سفر؟

برای عشق تمنا کن ولی خار نشو/ عشق را قبول کن ولی غرورت را از دست نده/برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو/برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه/برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن/برای عشق جون خودتو بده اما......./

به تو نمی گویم عاشق باش و دوست داشته باش عشق را صمیمانه بپذیر و در آغوش بکش به تو نمی گویم هر گاه به جاده ی زندگی رسیدی راه پر سوزوگداز عشق را انتخاب کن و به تو نمی گویم هر گاه غارتگر عشق  عشق را غارت کرد لبخند بزن فقط به تو می گویم در رویاهایت دوستم داشته باش و بگذار دوستت داشته باشم در واقعییت هایم....

بی بازگشت:

مدتی است که خاطراتم را به فراموشی سپرده ام

خاطراتی که همچون تصاویری مه آلود می نماید

ای کاش زندگی را بازگشتی بود

ای کاش که تنها یک بار دیگر

آن نگاه عاشقانه را بر من ارزانی می داشتی

من زندگی را قمار کرده ام

قماری که برنده نداشت

و امروز میدانم که زندگی برگشت پذیر نیست

خسته بودم مادرم سيبي داد سرخ سرخ بوي ابرها را مي داد پرسيدم از کجا؟! گفت: کسي مرده نذرش کرده بودند. با خودم گفتم کاش اگر مي مردم نذر من سيبي مي کاشتند پاي گورم که يکي از آنها شايد بيفتد بر سنگ و من آن را بو بکشم بوي ابرها را يادم نرود رنگ غم ها را يادم نرود خسته بودم خسته بودم

به یاد مریم عزیزم